او همتاى مريم ، دختر عمران ، سرور زنان ، حضرت فاطمهء زهرا كه خداوند به رضايش راضى مىشود و به خشمش خشم مىگيرد و دو ريحانهء حضرت پيامبر از دنيا ، دو سبط شهيد آن حضرت ؛ يعنى حسن و حسين ، سروران جوانان اهل بهشت كه هيچ‌يك از صحابه و ديگران در اين آيه با آنها مشاركت ندارد و بر اين اختصاص ، موارد ذيل دلالت مىنمايد : ( 1 ) اولا : ام سلمه گفته است : اين آيه در خانهء من نازل شد در حالى كه فاطمه ، على ، حسن و حسين در خانه بودند ، پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با كسائى كه بر آن حضرت بود ، آنان را پوشاند و سپس فرمود : « خداوندا ! اينها اهل بيت من هستند ، پس پليدى را از آنها دور ساز و آنان را به حقيقت پاك گردان » . و اين گفته را تكرار مىفرمود و ام سلمه مىشنيد و مىديد ، پس گفت : اى رسول خدا ! آيا من همراه شما هستم ؟ و كسا را برداشت تا داخل شود . پس پيامبر آن را از دست او كشيد و به وى فرمود : « تو بر خير هستى » . و در اين مورد ، صحاح ، تواتر دارند « 1 » و اين امر ، حسب روايت ام سلمه ، به وضوح بر اختصاص آيهء تطهير به آنان و امتياز آنها از ميان ديگر افراد به اين كرامت درخشان ، دلالت دارد . ( 2 ) ثانيا : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از هر راهى استفاده نمود تا اختصاص اين آيه را به اهل بيت ، نشان دهد . « ابن عباس » روايت كرده : « رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را ديدم كه به مدت هفت ماه هر روز بر در خانهء على بن ابى طالب هنگام هر نماز مىآمد و مىفرمود : سلام و رحمت خداوند و بركات او بر شما باد اى اهل بيت : إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً ، نماز ! خداوند

--> ( 1 ) حاكم ، مستدرك 2 / 416 . اسد الغابة 5 / 521 .